Ajip Rosidi

Do?a ialah bianglala yang menghubungkan keaibanku dengan kegaibanmu.

Do?a ialah suara-suara ajaib tali jiwa yang kupetik setiap waktu.

Cuma perempuan yang bakal ngerti dukaku; Perempuan yang rindu.

Penyairlah ia yang percaya pada tenaga kata-kata.

Betapa dalam kulihat samudra segala hakikat!

Do?a ialah anak-anak panah cinta yang kuarahkan ke dalam kalbumu.

Ketika keduanya bertemu, tak pun kata-kata salam; Tapi keduanya telah sefaham dalam diam.

Jiwa terkutuk terlempar pada kembara.

Cuma bulan mampu mencium hatiku; Bulan yang biru.

Do?a ialah burung-burung cahaya yang kuterbangkan ke hadiratmu.